تبلیغات
نجوم و فضا - تحول خورشید مرکزی
در قدیم باور همه بر این بوده است که زمین در مرکزیت است و همه ی اجسام به دور ان میچرخند.
هم اخترشناسان و هم مردم عادی از ان پیروی میکردند،زیرا:زمین مکانی مقدس در کیهان بود.
این نظریه را بطلمیوس توسعه داد و قرن ها از ان پیروی میشد،سرانجام تغییر  این عقیده در قرن شانزدهم  به دست کوپرنیک افتاد.
او خورشید را مرکزیت دانست و سیاره ها را دور ان.اما این نظریه انقدر مخالف داشت و دانشمندان سالها وقت میخواستند تا بتوانند ان را اثبات کنند.
در نیمه ی دوم همین قرن منجم دانمارکی ای به نام تیکو براهه،رصدهایی انجام داد که این اصول را رد کرد.
او در سال ۱۵۷۷ستاره ی جدیدی را در صورت فلکی ذات الکرسی دید.
تغییر در افلاک که مخالف فلسفه ی ارسطویی است،براهه را متحیر کرد.
سپس در سال۱۳۵۷۷دنباله داری ظاهر شد که براهه مسیر ان را در چند سیاره برسی کرد،پدیده ای که مدل زمین مرکزی را مورد تردید قرار میداد.
در اوایل قرن ۱۷یوهان کپلر میراث دار براهه و دسیار او، قوانین سگانه ای را ارائه داد که حرکت سیارات به دور خورشید در مدار های بیضی شکل را نشان میداد.
سپس بعد ان اختراع تلسکوپ چشم گالیله را به دنیای نجوم باز کرد و او توانست مرکزیت خورشید را ثابت کند




طبقه بندی: تاریخچه، 

تاریخ : شنبه 27 اردیبهشت 1393 | 03:15 ب.ظ | نویسنده : OMID | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.